ضرورت حفظ احترام و تکریم نوجوان
وی ادامه داد: اگر ما بخواهیم به این نیاز نوجوانان بیشتر بپردازیم باید این گونه بگوییم که غیر از اینکه محبت نیاز نوجوانی باشد نیاز انسانی است و در نوجوانان باید به صورت ویژه باشد، زیرا نوجوانی مرحلهای از سن است که برای خودش استقلالی را فرض می کند و استقلال در انسانها اگر همراه با تکریم و محبت باشد این خودش را زیباتر جلوه می دهد و استقلال در مسیر صحیح قرار می گیرد.
حجتالاسلام تراشیون خاطر نشان کرد: گاهی اوقات پدر و مادر، وقتی فرزندانشان به سن نوجوانی می رسند، متاسفانه مسیر تحقیر و سرزنش فرزندان را در پیش می گیرند، وقتی نوجوانی استقلال طلب است و ما او را تحقیر و سرزنش می کنیم در اصل داریم فرمول دور شدن فرزند از خودمان را پیاده می کنیم و این دوری ممکن است با تنفر و انزجار همراه باشد، در صورتی که در دوره نوجوانی یکی از هنرهای والدین این است که باید تبدیل به یک آهنربا بشوند، یعنی فرزند هر کجا باشد و هر کجا که می رود به خانه برگردد، زیرا در خانه امنیت روانی، تکریم و محبت وجود دارد، ما وقتی به نیازهای واقعی بچه هایمان پاسخ می دهیم محیط خانه محیط دلگرم و دلچسبی برای فرزندان می شود.
وی ابراز داشت: ما باید زمینه تکریم به فرزندانمان را در اطرافیان هم فراهم بیاوریم، یعنی علاوه بر اینکه پدر و مادر به فرزندان احترام می گذارند، دیگران هم آنها رامورد تکریم و محبت قرار دهند، این ضرب المثل را داریم که می گویند حرمت امامزاده دست متولی آن است، ما اگر بخواهیم نوجوانانمان در میان دوستان، فامیل، همسایگان هم عزتمند شوند، باید در حضور دیگران شخصیت او را حفظ کنیم و به آنها احترام بگذاریم.
حجتالاسلام تراشیون افزود: در سیره نبوی داریم که یکی از ویژگی های نبی مکرم اسلام (ص) این بود که وقتی فرزندانشان وارد خانه یا مجلسی می شدند که پیامبر(ص) آنجا حضور داشتند، پیامبر (ص) تمام قد جلوی آنها می ایستادند، برای آنها جا باز می کردند و حتی چند قدمی به استقبال آنها می رفتند.
این کارشناس حوزوی تاکید کرد: والدین باید تکریم و احترام به فرزندان را رعایت کنند، از این رو پدران نسبت به پسران و مادران نسبت به دختران و هر دوی آنها نسبت به فرزندانشان باید این احترام را داشته باشند. یک پدر وقتی فرزندش وارد خانه می شود این را بداند که هیچ اشکالی ندارد اگر جلوی فرزندش برخیزد، این یعنی احترام به خود و خانواده.
حجت الاسلام تراشیون در پایان خاطر نشان کرد: وقتی کسی می گوید من نمی دانم چرا وقتی به مهمانی می روم گاهی اوقات می بینم که دیگران حتی برادرانم به فرزندم احترام نمی گذارند حتی گاهی اوقات سرش داد می زنند، باید دید که واقعا خود او به فرزندش احترام می گذارد یا اینکه در حضور دیگران و در جمع سر نوجوانش داد می زند یا حتی او را سرزنش می کند.
وی ادامه داد: اینکه دیگران چگونه با فرزند ما برخورد کنند برمی گردد به برخورد ما با نوجوان و فرزندانمان اگر ما جلوی دیگران عیب ها و ایرادهای فرزندمان را بگوییم در واقع داریم فرزندمان را جلوی دیگران تحقیر می کنیم و از چشم دیگران می اندازیم چگونه توقع داریم که در چنین شرایطی دیگران با آنها خوب برخورد کنند./919/