طی یک نامه درخواست شد:
وحدت اعلام عید فطر
حجت الاسلام محمد حسین فلاح
علما و مراجع معظم تقلید طبق روایات متعدد، درزمان غیبت امام زمان علیه السلام نائبان آن حضرتند وموظف به ادای نهایت احترام به آنان هستیم و باید دستورات آنها را لازم الاطاعة دانسته، بدان عمل کنیم ونیز به این مطلب معتقدیم که لازمه اجتهاد که از افتخارات مذهب ما است، اختلاف در مسائل فقهی از جمله اختلاف در طرق اثبات اول ماه و عید فطر است.
این اختلاف اما وقتی از حوزه تخصصی خود به سطح عموم منتقل می شود آسیب های خاص خود را نیز به همراه دارد. ما طلبه ها ایام تبلیغی وبه ویژه ماه مبارک رمضان وعید سعید فطر به دور از حوزه علمیه در میان مردمی با سلائق گوناگون ومقلدینی که عده ای از فلان مرجع و گروهی از مرجع دیگر تقلید می کنند مواجهیم. از اینرو خواه و ناخواه وقتی اختلاف در عید پیدا می شود ناگهان مواجه با سیل اعتراضات و شبهات می شویم و در این میان دشمنان و فریب خوردگان وجهال سوء استفاده کرده، آن را تبدیل به یک معضل اجتماعی می کنند که گاهی منجر به سستی ایمان وبد بینی عده ای می گردد.
از این رو اگر مصلحت هست برای برون رفت از این معضل، پیشنهاد می شود که بزرگان به دنبال بهترین گزینه یعنی رسیدن به وحدت در اعلام عید باشند که چنین چیزی مسلما آرزوی همگان و دلسوزان و در رأس همه، خود مراجع و رهبری معظم انقلاب هست. ای کاش به جای اینکه بخشی از امت اسلامی هنگام قنوت نماز عید که دستها را به جانب آسمان متضرعانه بلند کرده، عرض می کنند« اللهم اهل الکبریاء والعظمه واهل الجود والرحمة...أسئلک بحق هذا الیوم الذی جعلته للمسلمین عیدا)) همگان درروز واحد در ساعات اولیه در سرتاسر کشور و شادمان از عید و یک ماه روزه داری (1) با قلبی مملو از عشق به او ومحبت و یکدلی نسبت به خلق خدا دعای قنوت را با امام المسلمین زمزمه می کردند. همان گونه که برخی روایات (2) اشاره کرده است یکی از اسرارعید فطر همانا تجلی اتحاد و الفت درونی است که ما در در دعاهای هر روز ماه مبارک رمضان و هم در دعای افتتاح (3) در شب های آن ماه مبارک از خدا آن را طلب می کردیم
اما در طی سال های اخیر، اختلاف در اعلام زمان عید فطر این وحدت را خدشه دار کرده سبب تفرقه در صفوف مؤمنان گرددیده است. نه بحث از وحدت مرجعیت است ونه تقلید مرجع از مرجع دیگر. ولی سؤال این بچه طلبه این است که آیا بزرگان اهل فتوا نمی توانند مبانی فقهی خود وادله اثبات عید درکیفیت رؤیت هلال وثبوت اول ماه را مورد بر رسی مجدد قرار دهند و در میان ادله، قوی ترین دلیل و نظریه را اجتهادا مورد قبول قرار داده وآن را همگی مبنای اثبات عید قرار دهند. به خدا قسم ما می مانیم به مردم چه پاسخ دهیم. می پرسند ماه در افق هست یا نیست؟ با چشم مسلح قابل اثبات هست یا نیست؟ نمی توان پرسش مردم را بی پاسخ گذاشت و آنان را از داشتن حق سوال محروم کرد. بالاخره جامعه ما به حمد الله جامعه روشنی است و در اذهان ایجاد سؤال و شبهه می شود. بنابر این یا باید از این طریق این معضل حل شود و نگذاریم بیش ازاین بیگانگان وجاهلان با اعتقادات مردم بازی کنند.
اگر بخواهیم مردم را از این سرگردانی بیرون بیاوریم، علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. بحمد الله به بر کت انقلاب و خون شهدا که آنها بر ما منت دارند رسانه ها به دست ما ست. بیایم قبل از آنکه عید مردم عزا شود وعده ای ماتم بگیرند که ای وای ما بیست و نه روز روزه گرفتیم وامروز افطار کردیم در حالی که مرجعمان عید نگرفته بود؛ حال چه کنیم؟ مقصریم یا نه؟ قضا دارد یا نه؟ گذشته از قضا کفاره هم دارد؟ و و و پس بیاییم قبل از هر چیز فرهنگ سازی کنیم. اگر وظیفه ما طلبه ها است بفرمایید تا انجام وظیفه کنیم .
باید اولا فرق میان حکم و فتوا را بیان کرد و آیا مخالفت با حکم مجتهد حتی بر مجتهد دیگر جایز هست یا نه؟ واگر امکان دارد در کجا جایز است؟ خود بزرگان اگر مصلحت می دانند برای مقلدینشان مبنای فقهی خود را بیان کنند؛ مثلا بگویند که فتوای ما اثبات عید با دیدن ماه با چشم غیر مسلح است یا چشم مسلح هم کافی در اثبات است وبه این پرسش پاسخ گویند که آیا این هم جزو اموری است که باید تقلید شود و مقلد حتما باید بر اساس نظر مرجع خود عمل کند؟ و اگر چنانچه به حکم ولی فقیه، عید کرد وبعد کشف خلاف با نظر مرجعش شد آیا باید روزه بگیرد یا نه؟و فقط قضا دارد یا کفاره هم دارد؟ و آیا مقلدین دیگر مراجع، بعد از اعلام عید از سوی مقام عظمای ولایت باید منتظر نظر مرجع خود بمانند؟ و در فرض انتظار از چه طریقی مطلع شوند؟ از تلویزیون ویا غیر آن وچنانچه اگر خود بزرگان مصلحت نمی دانند رسانه ها را مأمور این امر بسیار بزرگ کنند به طلابی که به تبلیغ می روند سفارش کنند تا این مسائل را مکرر برای مردم بگویند تا یک مرتبه به مردم شوک وارد نشود. البته امسال به حمد الله دو نماز عید خوانده نشد؛ ولی چند سال پیش عده ای به نماز عید می رفتند و عدهای به نماز جماعت آخرین روز ماه رمضان .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. لصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء الله عزوجل
2. فَإِذَا کَانَتْ غَدَاةُ یَوْمِ الْفِطْرِ بَعَثَ اللَّهُ الْمَلَائِکَةَ فِی کُلِّ الْبِلَادِ فَیَهْبِطُونَ إِلَى الْأَرْضِ وَ یَقِفُونَ عَلَى أَفْوَاهِ السِّکَکِ فَیَقُولُونَ یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ اخْرُجُوا إِلَى رَبٍّ کَرِیمٍ یُعْطِی الْجَزِیلَ وَ یَغْفِرُ الْعَظِیم
3. اللَّهُمَّ الْمُمْ بِهِ شَعْثَنَا وَ اشْعَبْ بِهِ صَدْعَنَا وَ ارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا وَ کَثِّرْ بِهِ قِلَّتَنَا و . . .
این اختلاف اما وقتی از حوزه تخصصی خود به سطح عموم منتقل می شود آسیب های خاص خود را نیز به همراه دارد. ما طلبه ها ایام تبلیغی وبه ویژه ماه مبارک رمضان وعید سعید فطر به دور از حوزه علمیه در میان مردمی با سلائق گوناگون ومقلدینی که عده ای از فلان مرجع و گروهی از مرجع دیگر تقلید می کنند مواجهیم. از اینرو خواه و ناخواه وقتی اختلاف در عید پیدا می شود ناگهان مواجه با سیل اعتراضات و شبهات می شویم و در این میان دشمنان و فریب خوردگان وجهال سوء استفاده کرده، آن را تبدیل به یک معضل اجتماعی می کنند که گاهی منجر به سستی ایمان وبد بینی عده ای می گردد.
از این رو اگر مصلحت هست برای برون رفت از این معضل، پیشنهاد می شود که بزرگان به دنبال بهترین گزینه یعنی رسیدن به وحدت در اعلام عید باشند که چنین چیزی مسلما آرزوی همگان و دلسوزان و در رأس همه، خود مراجع و رهبری معظم انقلاب هست. ای کاش به جای اینکه بخشی از امت اسلامی هنگام قنوت نماز عید که دستها را به جانب آسمان متضرعانه بلند کرده، عرض می کنند« اللهم اهل الکبریاء والعظمه واهل الجود والرحمة...أسئلک بحق هذا الیوم الذی جعلته للمسلمین عیدا)) همگان درروز واحد در ساعات اولیه در سرتاسر کشور و شادمان از عید و یک ماه روزه داری (1) با قلبی مملو از عشق به او ومحبت و یکدلی نسبت به خلق خدا دعای قنوت را با امام المسلمین زمزمه می کردند. همان گونه که برخی روایات (2) اشاره کرده است یکی از اسرارعید فطر همانا تجلی اتحاد و الفت درونی است که ما در در دعاهای هر روز ماه مبارک رمضان و هم در دعای افتتاح (3) در شب های آن ماه مبارک از خدا آن را طلب می کردیم
اما در طی سال های اخیر، اختلاف در اعلام زمان عید فطر این وحدت را خدشه دار کرده سبب تفرقه در صفوف مؤمنان گرددیده است. نه بحث از وحدت مرجعیت است ونه تقلید مرجع از مرجع دیگر. ولی سؤال این بچه طلبه این است که آیا بزرگان اهل فتوا نمی توانند مبانی فقهی خود وادله اثبات عید درکیفیت رؤیت هلال وثبوت اول ماه را مورد بر رسی مجدد قرار دهند و در میان ادله، قوی ترین دلیل و نظریه را اجتهادا مورد قبول قرار داده وآن را همگی مبنای اثبات عید قرار دهند. به خدا قسم ما می مانیم به مردم چه پاسخ دهیم. می پرسند ماه در افق هست یا نیست؟ با چشم مسلح قابل اثبات هست یا نیست؟ نمی توان پرسش مردم را بی پاسخ گذاشت و آنان را از داشتن حق سوال محروم کرد. بالاخره جامعه ما به حمد الله جامعه روشنی است و در اذهان ایجاد سؤال و شبهه می شود. بنابر این یا باید از این طریق این معضل حل شود و نگذاریم بیش ازاین بیگانگان وجاهلان با اعتقادات مردم بازی کنند.
اگر بخواهیم مردم را از این سرگردانی بیرون بیاوریم، علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. بحمد الله به بر کت انقلاب و خون شهدا که آنها بر ما منت دارند رسانه ها به دست ما ست. بیایم قبل از آنکه عید مردم عزا شود وعده ای ماتم بگیرند که ای وای ما بیست و نه روز روزه گرفتیم وامروز افطار کردیم در حالی که مرجعمان عید نگرفته بود؛ حال چه کنیم؟ مقصریم یا نه؟ قضا دارد یا نه؟ گذشته از قضا کفاره هم دارد؟ و و و پس بیاییم قبل از هر چیز فرهنگ سازی کنیم. اگر وظیفه ما طلبه ها است بفرمایید تا انجام وظیفه کنیم .
باید اولا فرق میان حکم و فتوا را بیان کرد و آیا مخالفت با حکم مجتهد حتی بر مجتهد دیگر جایز هست یا نه؟ واگر امکان دارد در کجا جایز است؟ خود بزرگان اگر مصلحت می دانند برای مقلدینشان مبنای فقهی خود را بیان کنند؛ مثلا بگویند که فتوای ما اثبات عید با دیدن ماه با چشم غیر مسلح است یا چشم مسلح هم کافی در اثبات است وبه این پرسش پاسخ گویند که آیا این هم جزو اموری است که باید تقلید شود و مقلد حتما باید بر اساس نظر مرجع خود عمل کند؟ و اگر چنانچه به حکم ولی فقیه، عید کرد وبعد کشف خلاف با نظر مرجعش شد آیا باید روزه بگیرد یا نه؟و فقط قضا دارد یا کفاره هم دارد؟ و آیا مقلدین دیگر مراجع، بعد از اعلام عید از سوی مقام عظمای ولایت باید منتظر نظر مرجع خود بمانند؟ و در فرض انتظار از چه طریقی مطلع شوند؟ از تلویزیون ویا غیر آن وچنانچه اگر خود بزرگان مصلحت نمی دانند رسانه ها را مأمور این امر بسیار بزرگ کنند به طلابی که به تبلیغ می روند سفارش کنند تا این مسائل را مکرر برای مردم بگویند تا یک مرتبه به مردم شوک وارد نشود. البته امسال به حمد الله دو نماز عید خوانده نشد؛ ولی چند سال پیش عده ای به نماز عید می رفتند و عدهای به نماز جماعت آخرین روز ماه رمضان .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. لصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء الله عزوجل
2. فَإِذَا کَانَتْ غَدَاةُ یَوْمِ الْفِطْرِ بَعَثَ اللَّهُ الْمَلَائِکَةَ فِی کُلِّ الْبِلَادِ فَیَهْبِطُونَ إِلَى الْأَرْضِ وَ یَقِفُونَ عَلَى أَفْوَاهِ السِّکَکِ فَیَقُولُونَ یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ اخْرُجُوا إِلَى رَبٍّ کَرِیمٍ یُعْطِی الْجَزِیلَ وَ یَغْفِرُ الْعَظِیم
3. اللَّهُمَّ الْمُمْ بِهِ شَعْثَنَا وَ اشْعَبْ بِهِ صَدْعَنَا وَ ارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا وَ کَثِّرْ بِهِ قِلَّتَنَا و . . .
ی /701
ارسال نظرات