۳۰ سریال که تلویزیون ۲۰۲۵ را تسخیر کردند

به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، گاردین در این رتبه‌بندی، نه‌فقط به محبوبیت یا زرق‌وبرق، بلکه به جسارت فرمی، عمق انسانی و توانایی سریال‌ها در گفت‌وگو با بحران‌های اجتماعی، هویتی و سیاسی توجه کرده است؛ فهرستی که نشان می‌دهد تلویزیون هنوز می‌تواند رادیکال، هنری و تکان‌دهنده باشد.

در این میان، سریال‌هایی در صدر قرار گرفته‌اند که مرزهای روایت تلویزیونی را جابه‌جا کرده‌اند؛ آثاری که با انتخاب‌های فرمی جسورانه، بازی‌های خیره‌کننده و پرداختن به موضوعاتی چون خشونت آنلاین، استعمار، سرمایه‌داری متأخر، فروپاشی روانی و میل به رهایی، تلویزیون را به قلمرویی جدی و حتی سیاسی ارتقا داده‌اند. صدرنشین این فهرست، «نوجوانی»، نمونه‌ای کم‌نظیر از پیوند فرم سینمایی با درامی اجتماعی است که واکنش‌های گسترده‌ای فراتر از جهان سرگرمی برانگیخت.

از هالیوودِ هجو‌شده در «استودیو» تا کابوس‌های اداری در «جداسازی» و روایت‌های حاشیه‌نشینان در «مو»، این فهرست یک نقشه کامل از حال و هوای فرهنگی تلویزیون در پایان سال میلادی است.

لیست سی مجموعه تلویزیونی به انتخاب گاردین در ادامه آمده است:

۱.  «نوجوانی»- درامی تکان‌دهنده درباره نوجوانی، رادیکالیزه‌شدن آنلاین و فروپاشی معصومیت.
۲. «بازی مرکب» – پایان‌بندی پرهیجان یک دیستوپیای مرگبار که با پیچش‌های شوکه‌کننده، نبرد نهایی شخصیت اصلی با سازوکار شر را رقم می‌زند.
۳. «خائنان مشهور» – رئالیتی‌شویی هوشمندانه درباره شهرت، فریب و قدرت بازی.
۴. «استودیو» – کمدی‌ای تند و پرجزئیات از هرج‌ومرج هالیوود معاصر.
۵. «نور آبی» – پلیسیِ تاریک و نفس‌گیر، ریشه‌دار در واقعیت بلفاست.
۶. «بیگانه: زمین» – بازآفرینی هراس‌انگیز جهان «بیگانه» با نگاهی سیاسی و فلسفی.
۷. «تمرین» – تجربه‌ای سوررئال درباره کنترل، اضطراب و مفهوم اصالت.
۸. «حالت چطوره؟ من آلن (پارتریج) هستم» – بازگشت درخشان طنزی کلاسیک و بی‌رحم.
۹. «جداسازی» – کابوسی شیک و فلسفی از شکاف میان کار و هویت.
۱۰. «لویی ثرو: شهرک‌نشینان» – مستندی جسورانه درباره شهرک‌نشینی و افراط‌گرایی.
۱۱. «نیلوفر سفید» – طنزی تلخ از طبقه اجتماعی، امتیاز و فروپاشی اخلاقی.
۱۲. «پلوریبوس» – علمی–تخیلی‌ای خلاق درباره اجبار به خوشبختی جمعی.
۱۳. «چه دختران شجاعی» – کمدی سیاهی درباره فروپاشی روانی و روابط سمی.
۱۴. «بیگ بویز» – روایتی صمیمی از دوستی، فقدان و بلوغ احساسی.
۱۵. «عشق افلاطونی» – کمدی بزرگ‌سالانه‌ایی درباره رفاقت و بحران‌های میان‌سالی.
۱۶. «آخری نفری که می‌خنده» – رقابتی ساده با نتایجی خنده‌دار و غافلگیرکننده.
۱۷. «شرکتصندلی‌سازی» – طنزی ابزورد از وسواس، خشم و فروپاشی فردی.
۱۸. «اسب‌های آرام» – جاسوسی‌ای پرتعلیق با قهرمانانی فرسوده و طناز.
۱۹. «حیله‌گر» – کولاژی هنری و سیاسی از زوال دموکراسی لیبرال.
۲۰. «فقط عادی باش» – کمدی‌درامی تاریک درباره کودکی، بقا و فقدان.
۲۱. «مو» – روایتی انسانی از مهاجرت، هویت و زندگی فلسطینی–آمریکایی.
۲۲. «زنان شورشی» – ادای دینی پرانرژی به زنان نادیده‌گرفته‌شده میانسال.
۲۳. «رویاپردازی یک سیاه پوست» – کمدی‌ای تیزبین درباره نژاد، تلویزیون و رویاها.
۲۴. «مجلس ملی» – گفت‌وگوهایی صادقانه با پرسش‌هایی بی‌پروا.
۲۵. «قانون‌شکنی» – عشقی ممنوعه در سایه خشونت سیاسی ایرلند شمالی.
۲۶. «قلم‌به‌مزدها» – رابطه‌ای پیچیده میان نسل‌ها در دنیای استندآپ کمدی.
۲۷. «آندور» – سیاسی‌ترین روایت جهان «جنگ ستارگان» درباره مقاومت.
۲۸. «خرس» – درامی پرتنش از کار، رنج و امکان ترمیم.
۲۹. «آماندالند» – کمدی‌ای گزنده از طبقه اجتماعی، طلاق و والدگری مدرن.
۳۰. «غزه: پزشکان زیر آتش» –ستندی تکان‌دهنده و ضروری که با شهادت پزشکان فلسطینی، الگوی سیستماتیک حمله به نظام درمانی غزه را افشا می‌کند.