به نام پیام تسلیت، به کام پروژه عبری آمریکایی

به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، محمد سروش محلاتی در پیام تسلیت احساسی، ادعایی اخلاقی‌نما اما عمیقاً خلاف واقع مطرح کرده و نظام اسلامی را در ماجرای اغتشاشات اخیر «مقصر» معرفی می‌کند؛ گویی نه سازمان سیا، نه موساد و نه دستگاه تبلیغاتی غرب، در این ماجرا کوچک‌ترین نقشی نداشته‌اند. چنین موضعی نه تنها ساده‌انگاری نیست؛ بلکه بازتاب همان جنگ شناختی غرب علیه ملت ایران است؛ جنگی که در آن واژه‌ها و عواطف، به‌جای گلوله، برای تضعیف ایمان مردم به‌کار گرفته می‌شود.

اگر قرار است حقیقتی روشن شود، باید از وارونگی آن پرهیز کرد. صحبت های غیرمستند با ادبیات احساسی، از جنس همان بازی رسانه‌ای است که سال‌هاست برای تخریب چهره نظام اسلامی به کار می‌رود. این همان شیوه‌ای است که دشمن در جنگ شناختی پیش گرفته است؛ جنگی که در آن از انسان‌های ساده‌دل با ظاهر مصلح، ابزاری برای جعل و تحریف می‌سازد — همان کسانی که با لبخندِ کاذب، پازل واشنگتن و تل‌آویو را کامل می‌کنند.

به یاد داریم که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا آشکارا اعلام کرد که از «معترضان ایران» حمایت می کند و رسانه‌های عبری و غربی نیز با افتخار گفتند: «اغتشاشات ایران باید به تغییر نظام بینجامد.» اگر در چنین شرایطی، کسی این واقعیت عریان را نادیده گرفته و نظام اسلامی را متهم کند، در عمل دلسوز مردم نیست؛ بلکه بازوی رسانه‌ای دشمنان است.

باید از امثال محلاتی پرسید «چرا در پیام به‌اصطلاح تسلیت خود، نامی از شهدای نیروی انتظامی و بسیجی نمی‌برد؟ چرا داغ‌دیده‌ی مادری که فرزندش به دست مزدوران معاند و تیراندازان اجیرشده به شهادت رسید، برایش «ملت شریف» نیست؟ چگونه است که خون آنان دیده نمی‌شود؛ اما اشک دروغین جریان غرب‌زده، ناگهان او را به وجد می‌آورد؟»

پیامی بی‌هویت و وارونگی حقیقت

محلاتی «حقیقت» را قربانی ژست روشنفکری کرده است. کسی که عمری در حوزه زیسته، نباید حقیقت را این‌چنین در قربانگاه سیاست‌های عبری و آمریکایی قربانی کند.

غرب سال‌هاست در پی یافتن چهره‌ای «آشنا و قابل‌فروش» است تا از دهان او همان حرف‌هایی را بزند که بی‌بی‌سی با لهجه انگلیسی و زبان فارسی خود نمی‌تواند به مردم انتقال دهد.

تکرار ادعاهای اثبات‌نشده درباره‌ی «هزاران کشته» همان خطی است که اتاق عملیات شناختی سیا طراحی کرده است: شوک روانی، ناامیدی جمعی و سپس بی‌باوری اجتماعی.

تسلیت زمانی معنا دارد که از دل صادق برآید؛ نه از سفره تبلیغات بیگانه. وقتی دشمن از غم تو شاد می‌شود، بدان که سخنت سلاح او شده است.

دروغ بی‌شناسنامه در لباس اندیشه‌ورزی

پیامی که نه سند دارد، نه تحلیل، نه انصاف؛ تنها تکرار شعاری است که رسانه‌های بی‌شناسنامه خارج‌نشین هر شب بر پرده پخش می‌کنند. چنین متنی به‌جای تفکر، بوی تقلید می‌دهد و به جای بصیرت، بوی انفعال.

در حالی که خون پاک شهیدان و قربانیان اغتشاشات هنوز بر زمین تازه است و خانواده‌ها هنوز داغدارند، بدیهی است که هرگونه قلب حقیقت در این باره، مصداق وهن خون آنان و همراهی با دشمنان است.