مراسم تجلیل از نویسنده «من زندهام»

به گزارش خبرگزاری رسا، همزمان با سالروز ورود اولین گروه از آزادگان سرفراز دوران هشت سال دفاع مقدس به کشور، مراسم بزرگداشت معصومه آباد ، بانوی آزاده شورای اسلامی شهر تهران و نویسنده کتاب ماندگار «من زنده ام» با حضور نایب رئیس شورای اسلامی شهر تهران ، شهردار منطقه و جمعی از آزادگان در منطقه 18 برگزار شد.
مرتضی طلایی نائب رییس شورای اسلامی شهر تهران که یکی از مهمان های ویژه مراسم بزرگداشت معصومه آباد، بانوی آزاده کشورمان بود با اشاره به به منش والای شهروندان ساکن منطقه 18 گفت: این منطقه افتخار دارد که میزبان خانواده های عزیز ایثارگر، جاویدالاثر، جانباز، آزاده و شهیدی است که هر کدام شان نمادی از فرهنگ ایثار، مقاومت و اخلاق هستند. حضور شهردار مدیر و توانمندی همچون دکتر نوروزی نیز می تواند این سرمایه های فرهنگی، اجتماعی و ارزشی را کامل کند.
طلایی از نقش بی همتای آزادگان سرافراز کشور در پیروزی آرمان های انقلاب اسلامی طی دوران دفاع مقدس گفت و یادآور شد: امروز اینجا جمع شده ایم تا ادای دینی به آزادگان کشورمان، به ویژه خانم معصومه آباد داشته باشیم. مردان و زنانی که سخت ترین روزها، ساعت ها و لحظه های عمرشان را برای عزت و آبروی کشورشان تحمل کردند و متحمل بدترین شکنجه های روحی و جسمی از سوی دژخیمان بعثی شدند. جمعی از آنها آسمانی شدند و به شهادت رسیدند و جمعی مفقود الاثر تا همیشه یک اثر از آن دوران باقی بماند. جمعی نیز آزاده شدند تا پیام شهدا را به ما برسانند. بهترین کار در این محفل آن است که پیام شهدا را از زبان عزیزی که بهترین سال های عمرش را در اسارت گذراند و آن روزها را با تمام وجودش حس کرد بشنویم. آنها که رفتند کار حسینی کردند و آنهایی که ماندند کار حضرت زینب سلام الله علیها را خواهند کرد.
نایب رییس شورای اسلامی شهر تهران در ادامه به ابعاد شخصیتی آزاده دلاور، خانم آباد اشاره کرد و افزود: نزدیک 8 سال است که از نزدیک توفیق عرض ارادت به محضر خواهر بزرگوارم، خانم آباد که یک نعمت، یک فرصت و یک یادآوری برای ماست را پیدا کرده ام. همه ابعاد شخصیتی این خواهر عزیز، می تواند به تنهایی اسوه و الگوی بانوان ما قرار بگیرد. ابتدا اینکه او یک بانوست و ما می توانیم نماد یک زن اسلامی و ایرانی را در قامت او تجسم کنیم. خانم آباد در کانون خانواده نیز بسیار فعال است و همسرداری و فرزندداری را در کنار همه مسئولیت های دیگری که به عهده دارد به نحوی شایسته انجام می دهد. او همچنین به عنوان یک بانوی مسلمان ایرانی در عرصه علمی نیز توفیقات بسیاری را کسب کرده و اکنون به در کسوت یک پزشک به زنان جامعه خدمت می کند. علاوه بر همه اینها، چهره ای سیاسی نیز محسوب می شود. چهره ای که سیاست را با اخلاق درآمیخته و آن را جزیی از دیانت خود قرار داده است. شاید اینها در بیان ساده به نظر برسد، اما او در عمل ثابت کرده که پای همه تعهداتش ایستاده است.
زن مسلمان ایرانی شکست ناپذیر است
در ادامه این مراسم معصومه آباد، مهمان ویژه این محفل معنوی نیز به نقش مهم مردم در روزگار کنونی اشاره کرد و گفت : ما زندگی مان را مدیون برادران غیور و جوانمردی هستیم که در هر نقطه ای از این اسارت و غربت، در مقابل دشمن سینه سپر کردند و به ما شجاعت و جسارت آموختند. امروز به یمن سالروز ورود آزادگان به کشور عزیزمان باید بدانیم که چه می خواهیم و باید به چه هدفی برسیم.
وی از خاطره های ناب بازگشت آزادگان به کشور اینگونه یاد کرد: وقتی اتوبوس های آزادگان به شهر تهران رسیدند، همه مردم بی آنکه بدانند دنبال چه کسی می گردند پشت اتوبوس ها می دویدند و دعای خیرشان را بدرقه راه آنها می کردند. من نیز همچون کودکی که به دنبال بادبادک می گردد، هراسان دنبال آنها می دویدم و دوست داشتم خاطرات دوران اسارت را با آنها مرور کنم.
عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران با بیان این نکته که ثبت یک روز از سال به نام آزادگان نشان از وجود فرهنگ ایستادگی در کشورمان دارد، اظهار داشت: در طول 8 سال دفاع مقدس بیش از 40 هزار آزاده نشان دادند که مقاومت در برابر دشمنان چه معنایی می تواند داشته باشد. دشمنانی که امروز در قالب گروهی به نام داعش دوباره قد علم کرده اند و اینگونه وحشیانه به مردم بیگناه می تازند. داعش دست پرورده همان رژیم بعثی است که روزگاری بلاهای عجیبی را بر سر فرزندان غیور این مرز و بوم آورد.
وی در ادامه به مفهوم اصلی آزادگی و راز جاودانه شدن آنها اشاره کرد و افزود: آنچه که اسرا را به آزاده تبدیل کرد، آزاد شدن آنها از جسم شان بود. من هنگام نگارش کتابم با آدم هایی روبرو می شدم که دچار عفلت و فراموشی شده بودند. گویا فراموش کرده اند که از چه میسری به جایگاه امروز رسیده ایم، مسئله انقلاب و 8 سال دفاع مقدس یک مسأله بسیار بزرگ و جهانی است. آن زمان، ما با 21 کشور روبرو بودیم که همه نوع توان و تجهیزاتی در اختیار داشتند. این قدرت ظاهری باعث شد تا صدام تصور کند می تواند کشور ما را سه روزه به چنگ بیاورد. اگر دچار غفلت شویم و یادمان برود که دشمن چه برداشی از ما دارد شاید نتوانیم اندوخته ارزشمندمان را حفظ کنیم.
آباد در این مراسم نحوه به اسارت درآمدنش را اینگونه شرح داد و گفت:روزی که من به اسارت دشمن درآمدم یک دختر 17 ساله بودم. رفته بودیم تا بچه های پرورشگاه آبادان را تحویل بگیریم و به شیراز بیاوریم. در طول راه عراقی های بسیاری زیر لوله های نفت خوابیده بودند و منتظر غافلگیر کردن نیروهای ایرانی بودند. من آنها را می دیدم که لباس برادران سپاه را به تن دارند، اما کلاه های قرمزرنگی به سرشان گذاشته اند. ابتدا تصور کردم نیروهای خودی هستند، اما یکدفعه دیدم که به سمت خودروی ما تیراندازی کردند. وقتی ما را محاصره و از خودرو پیاده کردند، یکی از آنها گفت که اسلحه ات را تحویل بده. من هم تنها برگه ماموریتم را نشان شان دادم. وقتی آن را نگاه کردند به بغداد بی سیم زدند و پیغام دادند، ما یک ژنرال زن ایرانی را به اسارت گرفته ایم!
وی ضمن برشمردن صفات بی همتای بانوان ایرانی، جایگاه والا و واقعی آنها را اینگونه توصیف کرد: پس از اسارت فهمیدم که شخصیت زن ایرانی در قاموس دشمن اینهایی نیست که ما داریم امروز درباره اش بحث می کنیم. آنها می دانند که زن ایرانی حتی از مردان کشورمان هم قوی تر و خطرناک ترند. جنگ عراق، جنگ میان سربازان آنها با ما نبود، بلکه جنگ با مادران ایرانی بود. مادرانی که همه آنچه که داشتند، یعنی فرزندان شان را به مبارزه با رژیم بعثی می فرستادند و در برابر شهادت و اسارت آنها استقامت می کردند. ما این اسوه ها را در جامعه مان داریم، اما کمتر قدرشان را می دانیم.
آباد با بیان یکی از خاطرات دوران اسارت در زندان الرشید، به نقش مهم زنان در ادامه راه پرافتخار انقلاب اسلامی پرداخت و گفت: عراقی ها از موش مرده ای که به سمت شان پرتاب می کردیم می ترسیدند و می گفتند، اگر همه زنان ایرانی همچون شما باشند دیگر معلوم است که نمی توان به این سادگی با شما مقابله کرد. حالا ما باید این پیام را به نسل های دیگر انتقال دهیم تا تصور نشود که همه اینها تنها یک افسانه بوده است. ما در مقابل هر آنچه که بر این کشور گذشته مسئول هستیم و باید این مستندات را برای نسل های دیگر حکایت کنیم. همه اینها حکایت های کوچکی از یک داستان بلند هستند که باید شنیده شوند./998/د102/ق