مکتبی به نام حاج قاسم

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در فارس، سالروز شهادت سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی، یادآور فقدان فرمانده‌ای است که نه‌تنها در میدان نبرد، بلکه در عرصه اندیشه و تربیت انسانی، الگویی ماندگار از مجاهدت خالصانه بر جای گذاشت. حاج قاسم تنها یک چهره نظامی نبود؛ او «مکتب» بود؛ مکتبی که از ایمان عمیق، تبعیت محض از ولایت و اخلاص در عمل شکل گرفت و توانست معادلات پیچیده منطقه‌ای را با تکیه بر وعده الهی دگرگون سازد.

سردار سلیمانی با فهمی دقیق از هندسه قدرت در جهان معاصر، نشان داد که مقاومت صرفاً یک واکنش احساسی نیست، بلکه راهبردی عقلانی و ریشه‌دار در فرهنگ عاشورایی است. او با پیوند میدان و معنویت، ثابت کرد که می‌توان در اوج قدرت نظامی، عبد صالح خدا باقی ماند؛ بی‌هیاهو، بی‌ادعا و تنها برای انجام تکلیف. شاید راز محبوبیت فراگیر او در همین نکته نهفته بود که هرگز خود را بالاتر از مردم و رزمندگان نمی‌دید و همه افتخارات را به خداوند نسبت می‌داد.

شهادت حاج قاسم، اگرچه داغی سنگین بر دل ملت ایران و جبهه مقاومت نشاند، اما خون او به‌مثابه خون سیدالشهدا(ع)، ضامن حیات یک جریان شد. پس از شهادتش، نام و راه او به پرچمی تبدیل شد که نسل‌های جدید را با مفهوم حقیقی ایثار، شجاعت و مسئولیت‌پذیری آشنا کرد. امروز «حاج قاسم» بیش از آنکه یک فرد باشد، یک معیار است؛ معیاری برای سنجش صداقت در ادعا، استقامت در مسیر حق و وفاداری به آرمان‌های انقلاب اسلامی.

در سالروز شهادت این سردار بزرگ اسلام، بازخوانی سیره و مکتب او ضرورتی فراتر از یک یادبود احساسی است. جامعه ما، به‌ویژه نسل جوان، نیازمند تبیین عقلانی و عالمانه این الگوست تا روشن شود که چگونه می‌توان در دنیای پرآشوب امروز، هم انقلابی بود، هم اخلاقی؛ هم مقتدر بود و هم متواضع. حاج قاسم سلیمانی زنده است، زیرا راه او زنده است و این راه، تا تحقق وعده الهی و ظهور حق، ادامه خواهد داشت.