بعد از شهادت فرمانده بزرگتان، به خانه نروید؛ تجمع کنید؛ همین!
به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، یک لحظه تصور کنید: فرمانده بزرگ و باعظمت ما حمزه سیدالشهدا شهید شده، آنهم نه به وسیله جنگندهای که از راه دور آمده و زده و رفته. نه! بلکه دشمنِ وحشی، خودش را به او رسانده، او را کُشته و با دشنهای سینهی حمزه را پاره کرده، جگرش را درآورده و به دندان کشیده و تصویر به دندانکشیدن را هم در صفحه اینستاگرام خود بارگزاری کرده!
لشکریان اسلام، سینهی بازشده فرماندهشان و تکههای پارهپاره جگر او در کنار پیکر غرق به خونش را جلوی چشمان خود دارند میبینند. حس تحقیری که به لشکریان دست داده را میتوانید تصور کنید؟!
به نظرتان دیگر چگونه میشود روحیه این سپاهیان را بازگرداند؟
علاوه بر شهادت این فرمانده ممتاز، تعدادی از دلاورترین نیروهای او مثل مصعب بن عمیر و سعد بن ربیع به همراه بیش از یکهشتمِ لشکر اسلام هم به شهادت رسیدهاند، خورندهی جگرها [۱] همان کاری که با فرماندهی کل کرده را با اینها هم انجام داده!
همزمان یک عده منافق مثل عبدالله بن اُبَی بین مردم دارند ورّاجی میکنند که "بیایید از این انقلابمان برگردیم [و در مقابل دشمن تسلیم شویم]؛ این درگیری یکطرفه است و ما فقط داریم آسیب میبینیم" [۲]
آیه نازل شد: به حرف خدا گوش بدهید: به خانههایتان در مدینه نروید! در جایی حوالی مدینه تجمع کنید! همین! در موقعیتی که دشمن، شما را ببیند و بفهمد آماده جنگید. بفهمد که حمزه از دنیا رفته ولی همه شما حمزهاید!
أَلَّذينَ اسْتَجابُوا لِلّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظيمٌ. [۳]
مسلمانان در حمراءالاسد تجمع کردند؛ نه برای جنگ نظامی با مشرکین قریش و ابوسفیان؛ بلکه برای اینکه دشمن را بترسانند. [۴]
خدا مگر از چه چیز خبر دارد که میگوید به خانه نروید و در صحن جامعه تجمع کنید؟
دوربین را از بین مسلمانان برداریم و به میان ابوسفیان و يارانش برویم.
بعد از اتمام جنگ اُحد، دارند میگویند چرا برگردیم به مکه؟ باید به مدینه برویم و با یک جنگ شهریِ اساسی، تمام ملت محمّد را نابود کنیم. [۵]
مسلمانان با همه زخمهایی که به روح و جسمشان خورده بود به خدا اعتماد کردند و به خانهها نرفتند. چه شد؟
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللهِ وَ فَضْلٍ [۶] شرایط زیر و رو شد. بازی باخته را خدا برایشان درآورد.
مَعبَد خُزاعیِ مُشرک، تجمع مسلمانان را دیده و نزد ابوسفیان آمد، گفت: "مسلمانان چنان جمعیتی دارند که تابحال مثال آن ندیده بودم. در تعقیب شما هستند و به زودی به سراغ شما میآیند!" [۷]
خدا اینگونه نصرتش را نازل کرد: تعداد مسلمانان را در چشم معبد خزاعی بسیار بیشتر جلوه داد.
حالا دیگر با این گزارش، رعب شدیدی در دل ابوسفیان و مشرکان افتاد و باعث شد به سمت مکه فرار کنند. [۸]
به پیامبر خبر دادند که مشرکان به سمت مکه فرار کردند [۹] و مسلمانان بدون هیچ آسیبی به خانههایشان بازگشتند: لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ. [۱۰]
آیه نازل شد: اینکه بعد از شهادت فرماندهتان، به حرف خدا گوش دادید و به خانههایتان نرفتید و تجمع کردید؛ دو نتیجه داشت: ۱. کوچکترین آسیبی به مملکتان از سوی تروریستهای قریشی نمیرسد. ۲. نعمت و فضلی از جانب خدا میرسد که صحنهی ظاهرا شکستخوردهتان را به پیروزی و فتح تبدیل میکند...
حجت الاسلام محمد سعادتمند عضو مجمع خطبای اصحاب الصاحب علیه السلام
........................................
پی نوشت:
[۱] "آکلة الأکباد" تعبیری که خدای متعال در زیارت عاشورا برای هند جگرخوار استفاده کرده.
[۲] امیرالمؤمنین فرمود: آیه ۱۴۹ سوره آل عمران در مورد منافقینی است که بعد از جنگ اُحد به مردم میگفتند به همان دینی که داشتید برگردید.
مجمع البیان، ج۲، ص۸۵۶
[۳] آیه ۱۷۲ سوره آل عمران
[۴] انما خرج رسول الله ص مُرهبا للعدو.
تاریخ طبری، ج۲، ص۵۳۴
[۵] أصَبْنَا حَدَّ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ وَ قَادَتِهِمْ، ثُمَّ نَرْجِعُ قَبْلَ أَنْ نَسْتَأْصِلَهُمْ! لِنَكُونَ عَلَى بَقِيَّتِهِمْ فَلَنَفْرَغَنَّ مِنْهُمْ.
تاریخ الاسلام (ذهبی)، ج۲، ص۲۲۵
[۶] آیه ۱۷۴ سوره آل عمران
[۷] مُحَمَّدٌ قَدْ خَرَجَ فِي طَلَبِكُمْ فِي جَمْعٍ لَمْ أَرَ مِثْلَهُ قَطُّ، يَتَحَرَّقُونَ عَلَيْكُمْ تَحَرُّقًا، قَدِ اجْتَمَعَ مَعَهُ مَنْ كَانَ تَخَلَّفَ عَنْهُ فِي يَوْمِكُمْ...
تاریخ طبری، ج۲، ص۵۳۵
[۸] فانصرف القوم سراعا خائفين من الطّلب لهم.
المغازی (واقدی)، ج۱، ص۳۳۹
[۹] أرسل رجلا من خزاعة إلى رسول اللّه ص يعلمه أن قد انصرف أبو سفيان و أصحابه خائفين وجلين.
همان، ص۳۴۰
[۱۰] آیه ۱۷۴ سوره آل عمران