چرا امروز ناظران جهان در برابر ایران متحیر میمانند؟
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، در بخشی از پیام پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای رهبر معظّم انقلاب اسلامی بهمناسبت چهلمین روز شهادت قائد عظیمالشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه)، نگرش از «تحلیل وضعیت کنونی» به «چشمانداز تمدنی و آیندهنگر» ارتقا مییابد. رهبر معظم انقلاب با زبانی عمیق و فلسفی، به ویژگی منحصربهفردی از شخصیت رهبر شهید انقلاب و میراث فکری ایشان اشاره میکنند که «نگاه تمدنی» نامیده میشود. این نگاه، فراتر از مدیریت روزمره یا پاسخ به بحرانهای لحظهای است؛ بلکه ترسیم نقشهای کلان برای ساختن تمدنی نوین اسلامی است که در آن، ایران نه تنها یک دولت-ملت در جغرافیای خاکی، بلکه کانونی از نور، علم و معنویت در جهان باشد.
رهبر معظم انقلاب با عبارت «این روزها خیلیها نگاهی تمدّنی را با چشم دوختن به افقهای دور دست تجربه میکنند»، نشان میدهند که فرهنگ آیندهنگری و تمدنسازی، از حلقه تنگ نخبگان سیاسی خارج شده و به بدنه جامعه نفوذ کرده است. مردم عادی، جوانان، نخبگان علمی و حتی رزمندگان، اکنون با نگاهی فراتر از منافع شخصی یا حتی منافع ملی محدود، به سرنوشت تمدن اسلامی فکر میکنند. این تغییر نگرش، حاصل تربیت و الگوسازی رهبر شهید انقلاب است که همواره بر «ایستادن در افقهای دور» تأکید داشتند.
نکته حائز اهمیت در ادامه، تأکید بر واقعبینی این نگاه است: «و برای خود تصویری نه موهوم بلکه متکی به واقعیات حال و آینده خلق میکنند.»
بسیاری از انتقادات به ایدههای تمدنی، این است که آنها را «رویایی» یا «غیرواقعی» میدانند. اما رهبر معظم انقلاب با قاطعیت تأکید میکنند که این تصویر، «متکی به واقعیات» است. یعنی ریشه در توانمندیهای واقعی ایران (علمی، نظامی، فرهنگی، مذهبی) دارد و بر اساس دادههای موجود در حال و آینده ترسیم شده است. این نگاه، ترکیبی از «امیدواری فعال» و «تحلیل واقعبینانه» است. امید واهی نیست، بلکه بر پایه شواهد محکم استوار است.
سپس، رهبر معظم انقلاب به ویژگی انحصاری این نگاه در دوران حیات رهبر اشاره میکنند: «این خصوصیتی است که تا اندکی پیش از این در عدّهی کمی که رهبر شهید در رأس آن قرار داشتند، دیده میشد.»
در دوران حیات رهبر شهید انقلاب، به دلیل حجم بالای مسئولیتها و تمرکز بر مسائل فوری و بحرانهای روزمره (مانند جنگ، تحریم، تحرکات داخلی)، ممکن است همه لایههای جامعه فرصت یا ظرفیت لازم برای درک عمیق این «نگاه تمدنی» را نداشته باشند. رهبر شهید انقلاب، به عنوان رهبر فکری و معنوی، بار این نگاه کلان را به دوش میکشیدند و آن را به تدریج در ذهن و قلب مردم میکاشتند. اکنون، با شهادت ایشان، این نگاه در حال عام شدن و نهادینه شدن در لایههای مختلف جامعه است. این یعنی میراث فکری ایشان، در حال تبدیل شدن به دارایی جمعی ملت ایران است.
رهبر معظم انقلاب سپس به واکنش ناظران عینی و حتی منتقدان خارجی اشاره میکنند: «اینگونه است که هر ناظری رشد سریع و معجزهوار این ملت را درک میکند.»
کلمه «معجزهوار»، نشاندهنده شگفتی از سرعت و کیفیت رشد ایران در شرایط بسیار دشوار است. با وجود تحریمهای فلجکننده، جنگ تمامعیار، ترورهای هدفمند و محاصره رسانهای، ایران نه تنها سقوط نکرده، بلکه به اوج قدرت خود رسیده است. این رشد، برای هر ناظر عینی (چه دوست و چه دشمن) حیرتانگیز است. این درک مشترک از «معجزه رشد»، باعث میشود که حتی کسانی که پیشداوری علیه ایران دارند، نتوانند انکار کنند که نیرویی فراتر از منطق معمول در حال حرکت است.
در پایان این بخش، رهبر معظم انقلاب به واکنش عاطفی و معنوی خود اشاره میکنند: «و بیجهت نیست که در این روزها حکیم نامدار دوران و فقیه عالیقدر آنگاه که با شما از این شأن صحبت میفرماید، بارها بغضِ گلو، سدّ راه کلامش میشود.»
بنابراین، این یادداشت با این نتیجهگیری کامل میشود که «نگاه تمدنی» و «آیندهنگری»، میراثی است که از دوران حیات رهبر شهید به جامعه منتقل شده و اکنون در حال عام شدن است. این نگاه، مبتنی بر واقعیتها و توانمندیهای واقعی ایران است و باعث شگفتی ناظران جهانی شده است. واکنشهای عاطفی نزدیکان به این عظمت، نشاندهنده عمق پیوند معنوی و عاطفی میان رهبر و پیروان اوست. در یادداشتهای بعدی، به خطاب به همسایگان جنوبی، هشدار به دشمنان و راهکارهای عملی برای مقابله با رسانههای دشمن خواهیم پرداخت.