یادداشت؛
قلبها با جمهوری اسلامی ایران
حاجی به حج مشرف شده که در مدینه منوره به سر میبرد، از همراهی قلبی ملتهای عرب با مردم ایران و احترام ویژه مأموران سعودی به روحانیون ایرانی در جوار مسجدالنبی، میگوید.
به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، افزون بر سی سال استکه توفیق خدمتگذاری زائرین خانهی خدا را دارم و با لطف خدای مهربان بارها و بارها به حج و عمره مشرف شدهام. اکنون نیز سه چهار روز استکه در مدینهی منوره در جوار مسجد نبوی و مضجع شریف پیامبر مهربانیها و امامان مظلوم بقیع هستم.
از صحنههای عجیبی که طی این چند روز دیدم یقین کردهام که قلبهای فراوانی از ملتهای مسلمان دنیا با مردم شریف ایرانزمین همراه است، حتی اگر دولتهایشان همراهی مناسبی با حاکمیت جمهوری اسلامی نداشته باشند.
پردهی اول: رانندهی اتوبوسی که ما را به زیارت قبور شهدای اُحد برد، مصری بود. از من پرسید چه خبر از ایران، جنگ هنوز برقراره یا تمام شده؟ گفتم فعلا جنگ متوقف شده ولی حتما پیروزی نهایی با ما هست! او قسم خورد و گفت والله تمام ملت عرب با ایران هستند و آرزوی پیروزی آنها را بر صهاینه و امریکا دارند.
پردهی دوم: از زیارت امامان مظلوم بقیع به سمت هتل برمیگشتیم، با سه نفر مغربی برخورد کردیم؛ به گرمی سلام و علیک کردند و یکی از آنها سه بار دست مرا بوسید!
بار اول در همان برخورد اولیه دست داد و به زور دست مرا بالا کشید و بوسید. بار دوم وقتی به او گفتم برای ملت ایران دعا کنید، ما در خط مقدم جهاد با کفار و مشرکین هستیم. صمیمانه دعا کرد و دوباره به زور دست مرا بوسید. صحبت ادامه پیدا کرد و گفتم پیروزی ایران پیروزی تمامی مسلمانان بر جبههی کفر است و بدون شک ما پیروز خواهیم شد. از صمیم قلب آمین گفت و موقع خداحافظی باز دست مرا گرفت و تلاش من برای ممانعت بیفایده شد و باز هم دستم را بوسید و رفتند.
پردهی سوم: همواره پس از پایان نمازهای جماعت مسجدالنبی، مسلمانان از مسجد خارج میشوند و در صفی طولانی از بابالسلام وارد مسجد میشوند و از باب بقیع خارج میشوند تا از مقابل ضریح مطهر پیامبر بزرگوار عبور کنند و عرض سلام و ادب و احترام به پیشگاه رسول ختمی مرتبت داشته باشند.
مأموران حرم برای پیشگیری از ازدحام جمعیت مسیر نزدیک ضریح را با طناب بسته و زائرین را برای عبور از مسیر دورتر راهنمایی میکنند. یک روز که بنده همراه جمعیت میخواستم از مقابل ضریح گذر کنم ناگهان یک مأمور سعودی آن طناب را پایین انداخت و با احترام از من خواست تا از صف جمعیت جدا شده و از آن مسیر ویژه به راه خود ادامه دهم. در کمال ناباوری پذیرفتم و داخل آن محوطه شدم و در آرامش خاصی ادامهی مسیر را تا ضریح پیامبر طی کردم.
افزون بر داستانهای فوق که کما بیش روحانیون ایرانی که از نوع لباسشان معلوم است ایرانی هستند، تجربه کردهاند، نگاهها و سلامها و دست تکان دادنهای مسلمانان کشورهای مختلف است هنگامیکه از مقابل یا کنار ما عبور میکنند. زائرینی از کشورهای گوناگون که در سفرهای گذشته بیتفاوت از کنار ما عبور میکردند، در این سفر با چهرهای گشاده و سلامی گرم با ما برخورد میکنند. این روزها دهها بار این جمله را از زائرین مختلف شنیدم: «حیّاکم الله شیخنا العزیز»
بدون شک تمام این احترامها و اظهار محبتها از برکت ایمان و استقامت و قهرمانی ملت شریف ایرانزمین، و شجاعت و دلاورمردی رزمندگان و نظامیان کشورمان، و بردباری و استواری خانوادههای عزیز شهیدان میهنمان است که همهی ایرانیان را در سراسر دنیا جلوهی عظمت و افتخار قرار داده است.
خدایش رحمت کند رهبر شهیدمان را که همواره در این سفر به یادش هستیم، همو بود که طی سالهای متمادی ملت بزرگ و مؤمن و مستعد ما را بدین شکوه و افتخار سوق داد.
و خدایش نصرت دهد رهبر جدیدمان حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای را که در این سفر همواره برای سلامتی و موفقیت و سربلندیاش دعاگو هستیم، همو که موجب انسجام و عزت ایرانیان شده است.
«وَتُعِزُّ مَن تَشَآءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَآءُ بِيَدِكَ الْخَيرُ، إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ؛ [خدایا] هرکس را بخواهی عزت میبخشی و هرکس را بخواهی خوار و بیمقدار میكنی، هر خیری به دست توست، یقیناً تو بر هر كاری توانایی.» (آل عمران/۲۶)
ارسال نظرات