۲۶ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۷
کد خبر: ۸۰۸۶۴۸
یادداشت؛

اینک زمان ایستادن است!

اینک زمان ایستادن است!
رهبر شهیدمان، آن حکیم فرزانه، در این روزگار سخت و سرنوشت‌ساز، از ما خواسته است که همچنان چون همیشه، در مسیر حق گام برداریم و به راه درست، که همان راه خدای متعال است، تکیه کنیم.

به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، اینک زمان گریه و فریاد نیست؛ زمان ایستادن است، زمان نشان دادن قدرتی است که از ژرفای ایمان و اراده مردان و زنان آزاده می‌جوشد. رهبر شهیدمان، آن حکیم فرزانه، در این روزگار سخت و سرنوشت‌ساز، از ما خواسته است که همچنان چون همیشه، در مسیر حق گام برداریم و به راه درست، که همان راه خدای متعال است، تکیه کنیم.

یادتان هست که شب‌های سخت و تاریک، در سکوت جمکران، دست به دعا بر می‌داشت و در دل شب با دل شکسته، به آقا امام زمان علیه‌السلام توسّل می‌جست؟ ما نیز باید همچنان این طریق را دنبال کنیم. در این لحظات حساس، با ایمان به حضرت ولی‌عصر (علیه‌السلام)، باید دستان خود را به سوی آسمان بلند کنیم و از عمق وجود، با توکل بر خدا و تضرع به امام زمان، دل‌های خود را آرام سازیم. در سحرگاهان پیش از اذان صبح، با وضوی پاک و رو به قبله، ۱۴ صلوات بفرستیم و پس از آن، در دل خود فریاد «المستغاثُ بکَ یا صاحب‌الزمان» را سر دهیم و دوباره ۱۴ صلوات بفرستیم، تا دل‌مان در پناه توکل به خداوند بزرگ و دعای امام‌زمان آرام گیرد.

در این لحظات، نباید به دام جوسازی‌های دشمن بیفتیم. دشمن با رسانه‌های خود در تلاش است تا ما را در تاریکی تردید و ناامیدی گرفتار کند. در این جنگ نابرابر، مهم‌ترین سلاح ما روحیه و امید است. هر کلمه‌ای که از دل ناامیدی بیرون آید، مانند سمّی است که روح ملت را می‌فرساید. نباید بگذاریم که اخبار منفی در دل‌ها ریشه بزنند و از قوت اراده و شجاعت مردم بکاهند. حقیقت این است که در میدان نبرد، روحیه قوی و اراده آهنین است که پیروزی می‌آورد.

ما در این لحظات اندوه‌بار باید تشخیص دهیم که نبرد اصلی کجاست. اگرچه قلب‌ها محزون است و دل‌ها غمگین، اما در این روزهای حساس و سرنوشت‌ساز، نباید عزاداری‌ها و ماتم‌ها را بر فضای عمومی تحمیل کنیم. جنگ ما در حال پیش‌روی است و باید مساجد و میادین را پر از مردمی کنیم که ایستاده‌اند و همچنان به راه رهبری شهید خود پایبندند. این روزها برای اشک ریختن نیست؛ این روزها برای مبارزه و ایستادگی است.

واقعیت امروز، اگرچه در ظاهر تلخ است، اما حقیقتی پُر از امید و قوت در دل خود دارد. در کجای دنیا می‌توان نمونه‌ای یافت که مردمی با شهادت رهبری بزرگ، در همان لحظات، کشورهایی را با موشک‌های خود هدف قرار دهند، ناوهای جنگی آمریکا را با ضربات مهلک شجاعت خود پاسخ دهند و در عین حال، دشمن صهیونیستی را به زانو درآورند؟ این‌ها اگر نه نشانه‌ای از اقتدار و عزت است، پس چیست؟ این‌ها اگر نه قدرت یک ملت مقاوم است، پس کدام ملت چنین قدرتی دارد؟

و در این میان، نباید به دوقطبی‌سازی و تفرقه افکنی در جامعه دامن بزنیم. امروز، در این شرایط حساس، سخن گفتن از اختلافات سیاسی و جناحی نه‌تنها بی‌فایده، بلکه حماقت محض است. بر هم زدن وحدت ملی، سخن از تخریب این شخص و آن مسئول، نه تنها خیانت به خون شهیدان است، بلکه در دستان دشمنان‌مان راه را برای ضربه زدن به این سرزمین هموار می‌سازد. امروز باید در کنار هم، با یک قلب واحد، دست در دست هم بایستیم و از هیچ تلاشی برای حفظ وحدت و همبستگی کوتاهی نکنیم. ما همگی یک هدف داریم و آن چیزی نیست جز حفظ عزت و استقلال کشور، و ادامه راهی که رهبر شهیدمان نشان داد.

ارسال نظرات