از «اضطراب مادی» تا «سکینه الهی»؛ راهکار قرآنی مبلغان برای تثبیت امید در قلوب مؤمنان

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، امروزه که دشمن با ابزار «اضطراب» و «یأس»، دستگاه محاسباتی جامعه را نشانه گرفته است، مبلغین موظفند با دستیابی به بلوغ تحلیلی، آرایش جنگی متناسبی در میدان جنگ شناختی اتخاذ کنند.

هدف از این دوره، حرکت از «اضطراب مادی» به سوی «سکینه الهی» از طریق مهندسی معنوی جامعه است. مبلغ باید با تغییر ادبیات دعوت و تبیین وعده‌های نقد الهی، قرآن را به عنوان نقشه راه عملی برای مدیریت بحران‌های امروز (اقتصاد، جنگ و خانواده) معرفی کند تا با تقویت «حسن ظن به الله»، ثبات قدم و امید را در قلوب مؤمنین تثبیت نماید.

 

سرفصل‌های دوره آموزشی

(آنچه یک مبلغ باید بداند)

 

پیش از اعزام، مبلغین محترم می‌بایست به «بلوغ تحلیلی» درخوری برسد تا بتواند در میدانِ جنگِ شناختی، آرایش جنگی مناسبی مطابق فرمان امام خامنه‌ای (حفظه‌الله) بگیرند.

 

از «اضطراب مادی» تا «سکینه الهی»

 

 

 

دشمن در جنگ شناختی، با بهره‌گیری از تکنیک «اضطراب» (شایعه‌سازی هراس‌افکنانه که در سوره احزاب به آن اشاره شده)، به دنبال تخریب «دستگاه محاسباتی مردم» است.

 

استراتژی دشمن، ایجاد «بمباران خبری منفی» است؛ بزرگ‌نمایی فساد، القای ناکارآمدی حاکمیت، و ایجاد هراس از آینده اقتصادی و جنگ. هدف غایی، رساندن جامعه به نقطه «یأس مطلق» و «انسداد ذهنی» است تا جایی که مردم احساس کنند در یک بن‌بست تاریک گرفتار شده‌اند و پناهگاهی ندارند.

 

پادزهر این سم مهلک، «مدیریت الهیِ آرامش» یا همان «سکینه» است. در منطق قرآن، آرامش صرفاً یک حالت روان‌شناختی نیست؛ بلکه یک «موهبت لَدُنّی» و یک «سرباز نامرئی خدا» است که بر قلب مؤمن نازل می‌شود تا در اوج تلاطم، ثبات قدم داشته باشد.

 

 

«هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ...» (فتح/۴)

(اوست که آرامش را در دل‌های مؤمنان نازل کرد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند...)

نکته تفسیری: سکینه، مقدمه «ازدیاد ایمان» در بحران‌هاست. بدون سکینه، ایمان در طوفان حوادث ذوب می‌شود.

 

«...فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا...» (توبه/۴۰)

(پس خدا آرامش خود را بر او فرو فرستاد و او را با سپاهیانی که آنها را نمی‌دیدید تأیید کرد...)

 

«وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» (آل‌عمران/۱۳۹)

(و سست نشوید و غمگین نگردید؛ و شما برترید اگر ایمان داشته باشید.)

 

پرهیز از انکار، تمرکز بر «توحید افعالی»: مبلغ نباید مشکلات معیشتی را انکار کند (که خلاف صداقت است)، بلکه باید زاویه دید را تغییر دهد. باید تبیین کند که «مدبرِ عالَم، الله است نه دلار و نه کدخدا».

 

تبدیل تهدید به فرصتِ توسل: باید به مردم آموخت که اضطراب، زنگ هشداری است برای بازگشت به آغوش خدا.

 

بیان مصداقی: یادآوری کنید که در دفاع مقدس، دستمان خالی‌تر بود اما دلمان آرام‌تر بود چون به خدا وصل بودیم. امروز اگر دلمان می‌لرزد، شاید اتصالمان ضعیف شده است.

 

 

متأسفانه در ذهنیت بخشی از جامعه، نماز به یک «عادت خشک»، «تکلیف سرباری» و یا «حرکات فیزیکی بدون روح» تبدیل شده است. در زمانه فشار اقتصادی، برخی نماز را در اولویت چندم زندگی قرار می‌دهند.

 

نماز در منطق قرآن، «حبل‌المتین» و تنها پناهگاه امن در برابر شدائد است. نماز، «شارژرِ اتصال به منبع قدرت لایزال» است.

 

استعانت از نماز در سختی‌ها: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ» (بقره/۱۵۳).

نکته: قرآن نمی‌گوید نماز بخوانید تا تکلیف ساقط شود؛ می‌گوید از نماز «کمک بگیرید» (استعانت). یعنی نماز یک «ابزار حل مشکل» و «اهرم قدرت» است.

 

آرامش انحصاری با یاد خدا: «الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» (رعد/۲۸).

 

بازدارندگی از فروپاشی اخلاقی: «...وَأَقِمِ الصَّلَاةَ ۖ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ...» (عنکبوت/۴۵).

 

 

مبلغ باید ادبیات دعوت به نماز را تغییر دهد:

 

نگویید: «نماز بخوان تا خدا تو را به جهنم نبرد.»

بگویید: «اگر می‌خواهی زیر بار گرانی، استرس، و فشارهای روانی خُرد نشوی و ستون فقرات روحت سالم بماند، به سجده پناه ببر.»

تبیین کنید که سجده طولانی، مکانیزمِ تخلیه بارهای منفی و دریافت انرژی مثبت از خالق هستی است. نماز، بار نیست؛ بال است.

 

 

قرآن کریم کتاب تاریخ نیست که فقط قصه گذشتگان باشد؛ بلکه طبق روایات یجری کما تجری الشمس و القمر ( مانند خورشید و ماه در جریان است). قرآن کتاب مدیریت صحنه امروز است.

 

مبلغ باید آیات را با رویکرد «جَری و تطبیق» تفسیر کند.

 

 

غلبه کیفیت بر کمیت (فرمول غزه و یمن):

 «...كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ» (بقره/۲۴۹) (چه بسیار گروه‌های کوچکی که به فرمان خدا، بر گروه‌های عظیمی پیروز شدند...)

 

تطبیق: این آیه فقط برای جنگ طالوت و جالوت نیست؛ تفسیر عینیِ ایستادگی باریکه غزه در برابر ارتش تا دندان مسلح اسرائیل و ائتلاف جهانی است.

 

اسراء/۸۱: شکست حتمی باطل.

 

محمد/۲۴: تدبر، تنها راه نجات از قفل‌های ذهنی.

 

در هر منبر، یک آیه کلیدی انتخاب و مستقیماً به مسائل روز (اقتصاد، خانواده، دشمن‌شناسی) گره بخورد. مردم باید حس کنند که قرآن برای گرانی مرغ و گشوت، تربیت فرزند در عصر اینتساگرام و تحلیل جنگ منطقه حرف حساب دارد.

 

 

باید برای مردم جا بیفتد که دایره «سُنَنِ الهی» برای جامعه مؤمنین با جوامع مادی متفاوت است. مؤمنین از «رانتِ ویژه‌ی الهی» برخوردارند که همان نصرت غیبی است، اما این نصرت «مشروط» است.

 

مبلغ باید بر منبر، «وعده‌های نقد خدا» را فریاد بزند تا «نسیه‌های دروغین غرب» رنگ ببازد.

 

 

فرمول شرطی نصرت (کلیدواژه اصلی):

 

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ» (محمد/۷)

 

غلبه کیفیت بر کمیت (فرمول غزه و یمن):

 

«...كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ» (بقره/۲۴۹)

 

(چه بسیار گروه‌های کوچکی که به فرمان خدا، بر گروه‌های عظیمی پیروز شدند...)

 

تطبیق: این آیه فقط برای جنگ طالوت و جالوت نیست؛ تفسیر عینیِ ایستادگی باریکه غزه در برابر ارتش تا دندان مسلح اسرائیل و ائتلاف جهانی است.

 

تکلیف بودن یاری مؤمنین بر خدا:

 

«...وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ» (روم/۴۷)

 

(و یاری کردن مؤمنان، حقی است بر عهده ما.)

 

رزق بی‌محاسبه (پاسخ به نگرانی اقتصادی):

 

«...وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ...» (طلاق/۲و۳)

 

(و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او قرار می‌دهد و او را از جایی که گمان نمی‌برد روزی می‌دهد.)

 

کفایت خدا برای بنده (آرامش محض):

 

«أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ ۖ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ...» (زمر/۳۶)

 

(آیا خداوند برای بنده‌اش کافی نیست؟ در حالی که تو را از غیر او می‌ترسانند...)

 

 

مبلغ باید مصادیق این آیات را در تاریخ معاصر «روایت» کند تا حسن ظن به خدا تقویت شود:

 

۱. واقعه طبس (تجدیدِ واقعه عام‌الفیل): زمانی که همه خواب بودند و رادارها خاموش، خداوند با «شن‌ها» (جُنُوداً لَمْ تَرَوْهَا) مدرن‌ترین ارتش دنیا را زمین‌گیر کرد. این یعنی «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ».

 

۲. جنگ تحمیلی: تمام دنیا پشت صدام بود، اما چون ملت ایران با «دست خالی» ولی با «دلِ پر از ایمان» ایستاد، نصرت الهی نازل شد.

 

۳. وعده نابودی اسرائیل: طبق فرمایش رهبری و با استناد به سنت‌های الهی، نصرت نهایی و نابودی ظلم حتمی است.

 

 

رساندن مخاطب به نقطه حسن ظن به الله مردم باید باور کنند که ما صاحبی داریم که نعم المولی و نعم النصیر است و طبق وعده صادق رهبر حکیم انقلاب، آینده این ملت روشن تر از تمام ادوار تاریخ است.