۲۱ تير ۱۳۹۴ - ۱۸:۳۱
کد خبر: ۲۷۴۲۴۵
در شماره77 خانه خوبان می خوانیم؛

روحانی شهید حجت‌الاسلام مالامیری بابای مهربان بشری و فاطمه

خبرگزاری رسا ـ در شماره 77 خانه خوبان می خوانیم: این قدر نماز خواندیم اما هر روز پژمرده‌ایم؛ چون این تقرب‌ها تقرب معنوی نیست؛ باید جان من در صفت و اخلاق به خدا نزدیک شود.
خانه خوبان77

 

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، هفتاد و‌ هفتمین شماره ماهنامه خانه خوبان ویژه خرداد 1394 به مدیر مسؤولی محمد دولتخواه و سردبیری علی اصغر عرفان از سوی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی رحمةالله علیه چاپ و روانه بازار شد.

 

«سلام خدای خوبم»، «ره‌نمایی خوبان»، «گلزار خوبان»، «یونس ارمنی»، «ماه و قهوه‌چی‌های دوره ناصرالدین شاه»، «بر دل‌ غمگین چرخ دنده‌های ایرانی»، «میوه‌های هلو»، «با خردمندی بخرید»، «نشنیدم! چی گفتی؟!»، «خانه بدان»، «نکته‌های ناب زندگی»، «عکس‌‌‌‌‌و حرف‌ها»، «اهالی خوبان»، «پیغام و پسغام» و «مسابقه» عناوین مطالب این ماهنامه به شمار می رود.

 

در صفحات اول این ماهنامه در بخش طلیعه با موضوع فراخوان از بهشت نوشته شده است: برای روحانی شهید مدافع حرم اهل‌بیت حجت‌الاسلام محمد مهدی مالامیری کجوری بابای مهربان بشری و فاطمه(5 و2ساله) که تاب شنیدن ناله‌های جانسوز کودکان سوریه و عراق را نداشت. شهید مالامیری 31 فروردین 94 به اوج پر کشید.

 

این شعر را یکی از شاگردانش در رثای او سروده است:


همواره مهر بودی و آبان نداشتی
دریای بی‌کرانه که پایان نداشتی
ای چهارفصل زندگی‌ات، عاشقانه سبز
گل بودی و بهار، بیابان نداشتی
ای از جهان رها و گرفتار درد عشق
جز وصل دوست چاره و درمان نداشتی
امروز صبح به من گفت زندگی
کاری به کار عالم امکان نداشتی
با ما بگو حقیقت پنهان خویش را
آری «خودی» همیشه نمایان نداشتی
در لحظه‌های عاشقی‌ات، نیمه‌های شب
آیا تو از بهشت فراخوان نداشتی؟

 

آیت‌الله ضیاءآبادی فرمودند: کره زمین در فصل بهار به خورشید نزدیک‌ می‌شود، غرق در گل، ‌گلزار و چمنزار می‌شود، زنده می‌شود؛ ما مردم هم یک عمر است می‌گوییم «قربة الی الله»، نماز می‌خوانیم، روزه می‌گیریم و به حج می‌رویم اما چیزی نمی‌شود. چرا جان ما گلزار نمی‌شود؟ یعنی‌چه «قربة إلی الله».

 

مگر خدا مکان معینی دارد که می‌خواهیم به او نزدیک شویم؟ «قربة إلی الله» یعنی جوهر انسان و جز جوهر روح انسان به خدا نزدیک می‌شود. قرب مکانی نیست، جان من باید به خدا نزدیک شود. «صبغة الله» را به خود بگیرد.

 

بعد از چهل، شصت، هفتاد سال باید صفات خدا در انسان شکل بگیرد، صفات خدا رحمت، رأفت، عدالت، امانت، صداقت و غفاریت است. اگر انسانی چنان کوشش و جهد کند که انسان امین، عادل، باصفا، باوفا، خیرخواه، مهربان، راز نگه‌دار، پرده‌پوش بشود و خیرات به مردم برساند، اگر این شد و صفات الهی در او پیدا شد، متقرب الی الله می‌شود.

 

این قدر نماز خواندیم اما هر روز پژمرده‌ایم. چون این تقرب‌ها تقرب معنوی نیست. باید جان من در صفت و اخلاق به خدا نزدیک شود.


در قسمتی از بخش یادداشت می‏خوانیم: پیامد ارتباط گسترده با ابزاری مانند رایانه و تلفن‌همراه، کاهش تدریجی اعتماد به حافظه و کم‌توانی آن است؛ این فرایند به‌ظاهر پزشکی، نکته اخلاقی هم به همراه خود دارد؛ ممکن است در اثر ارتباط فراوانی که در دنیای مجازی داریم، ارتباط‌های حقیقی خود را از یاد ببریم و به‌بهانه با خبر بودن از حال یکدیگر در چنان محیطی، همت به دیدار نداشته باشیم، درحالی‌که دیدار اقوام هیچ جایگزینی ندارد و آن‌چه از سلامت روان و افزایش ایمان بهره ما می‌شود، از سر زدن‌هایی است که به یکدیگر داریم.


در یک نگاه جامع‌تر، ممکن است دچار اندکی فراموشی و کاهلی نسبت به تعهدهای خود بشویم و قرارها یادمان برود. این فرایند که جلوه بیرونی آن در زندگی بعضی‌ها محسوس شده در نگاه درونی و عمیق نیز ممکن است به فاصله گرفتن از ارزش‌ها و آرمان‌هایی بینجامد که تا پای پیمان هم پیش رفته‌ایم؛ مانند تمام کسانی که با دعای عهد، پیمانی محکم با امامشان بسته‌اند تا برای تشریف‌فرمایی ایشان و همراهی حضرت آمادگی کافی فراهم کنند و لحظه‌ای آقا را تنها نگذارند.

 

اثبات این پیمان به رفتاری است که در پیش می‌گیریم و مدیریتی است که در استفاده از دنیای مدرن ولی منجمد از معنویت اعمال می‌کنیم. زادروز تولد حضرت، فرصتی گران‌بها برای آغازی دوباره است؛ این فرصت را قدر بدانیم.

 

در بخش دیگری از ماهنامه با موضوع حقوق خوبان آمده: تفاوت مهریه با شیربها؛ در برخی از فرهنگ‌ها و بعضی از مناطق کشور، مرسوم بوده و هست که داماد، افزون بر مهریه‌، مالی را به‌عنوان «شیربها» یا «باشلُق» به پدر و مادر یا خویشاوندان دیگر بانو می‌دهد تا موافقتشان را برای ازدواج جلب کند. قانون، برای شیربها مقررات ویژه‌ای در نظر نگرفته است ولی بعضی از علمای دینی نظیر امام خمینی‌(رحمةالله علیه) گرفتن شیربها را در صورتی که داماد با رضایت‌خاطر آن‌را ندهد، جایز نمی‌دانند.

 

البته امروزه در برخی موارد، شیربهایی که از داماد گرفته می‌شود در واقع، جزئی از مهر است و برای تهیه جهیزیه او مصرف می‌شود. در این‌گونه موارد که صرفا نامی از شیربها مطرح است و در واقع بخشی از مهر به بانو پرداخت می‌شود، دیگر نمی‌توان آن مال را، بهای فروش دختر یا شیری که به او داده‌اند تلقی کرد.

 

در بخشی از مطالب خبرخوبان این ماهنامه آمده است: مسأله نگران‌کننده طلاق آن‌قدر مهم و حیاتی است که ما ناخواسته در هر شماره اخباری برای آن داریم؛ از جدیدترین آمار طلاق گرفته تا دلایل عجیب‌ و غریب برای آن؛ این بار معاون فرهنگی قوه قضاییه در آماری که ارائه کرده گفته: بیش از نیمی از طلاق‌ها سهم زندگی‌های زیر پنج سال است.

 

وی به آمار سازمان ثبت‌احوال استناد کرده که برای نمونه در سال 92، 155 هزار و 369 طلاق در کل کشور صورت گرفته که 40 هزار طلاق یعنی 26 درصد آن برای افرادی بود که کمتر از دو سال زندگی کرده‌اند و 35 درصد هم سهم کسانی است که کمتر از 3 سال تجربه زندگی داشته‌اند. در نتیجه حدود 50 درصد طلاق‌ها مربوط به زندگی‌هایی است که کمتر از پنج سال از شکل‌گیری آن گذشته است.

 

گفتنی است، هفتاد و‌ هفتمین شماره ماهنامه خانه خوبان ویژه خرداد 1394 به مدیر مسؤولی محمد دولتخواه و سردبیری علی اصغر عرفان از سوی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی رحمةالله علیه در 80 صفحه و با قیمت 3000 تومان منتشر شده است./978/ن602/ق

ارسال نظرات
captcha